George Roger Waters urodził się 9 IX 1943 roku w Great Bookham na przedmieściu Cambridge. Dorastał tam wraz ze swymi 2 starszymi braćmi. Wychowywany był przez matkę, Mary, nauczycielkę o przekonaniach lewicowych. Ojciec, Eric Fletcher, powołany do wojska zginął na początku 1944 roku w bitwie pod Anzio. Mały Roger znalazł kiedyś w komodzie list kondolencyjny od króla Jerzego VI. Śmierć ojca odcisnęła ogromne piętno na psychice Watersa.
W szkole był mrukliwym samotnikiem, zamkniętym w sobie, z trudem nawiązującym znajomości. Lęki dzieciństwa odbiły się potem na twórczości. Szkoły nie lubił. Było to dla niego miejsce "społecznej tresury". Nauka przychodziła mu z trudem. Był entuzjastą muzycznych audycji radiowych i ich stałym słuchaczem. Pasjonował się zwłaszcza bluesem. W wieku 14 lat dostał od krewnego gitarę i pomimo braku talentu muzycznego ambitnie nauczył się na niej grać.
We wrześniu 1962 rozpoczął studia architektoniczne w Regent Street Polytechnic w Londynie. Pod wpływem muzyki The Rolling Stones po długiej przerwie znów sięgnął po gitarę. Wiosną 1965 utworzył, wraz z przyjaciółmi ze studiów, Masonem i Wrightem, grupę muzyczną. Najpierw był tam gitarzystą, a potem basistą.

Richard Wiliam Wright urodził się 28 lipca 1945 w Londynie. Ma dwie siostry. Dorastał w świecie bez problemów — był chłopcem miłym i dobrze ułożonym. Psychicznie jednak był słaby, nie potrafił podejmować trudnych decyzji. Ukończył Maberdashers School w Londynie, skąd trafił do Regent Street Polytechnic. Studia po pewnym czasie przerwał i zaczął uczyć się gry na fortepianie w London College of Music. Po dwóch tygodniach jednak zrezygnował.
Ma wrodzony talent muzyczny i sam opanował podstawy gry na fortepianie i innych intrumentach. Zakochany w jazzie, ale pod wpływem kolegów zainteresował się rhytm'n'bluesem w wydaniu The Rolling Stones czy The Animals. Był wraz z Masonem i Watersem współtwórcą grupy. najpierw jako gitarzysta, ostatecznie jednak przypadła mu "posada" klawiszowca. Na początku nie traktował działalności zespołu zbyt poważnie i bywało, że na kilka dni wyłączał się ze wspólnych zadań.

Nicholas Berkley Mason urodził się 27 I 1945 roku w Birmingham. Ma trzy siostry. Dorastał w atmosferze dostatku i beztroski w luksusowej posiadłości w Hampstead, eleganckiej dzielnicy Londynu. Jego ojciec, Bill, był cenionym twórcą filmów sportowych — to jemu Mason zawdzięcza samochodową pasję. W czasach szkolnych był zarozumiałym i rozwydrzonym chłopakiem, ale wyrósł z tego. W czasie pracy w Pink Floyd był najmniej konfliktowym muzykiem. Uczęszczał do Frensham Height, skąd trafił do Regent Street Polytechnic. Mimo że wcześniej dał się poznać jako typowy "jajcarz", to studia architektoniczne traktował bardzo poważnie — do czasu, gdy zespół zaczął odnosić sukcesy. Od najmłodszych lat uczył się grać na fortepianie i skrzypcach, ale ostatecznie gra w zespole na bębnach.

Roger Keith Barret, bo tak brzmiały jego prawdziwe imiona, urodził się 6 I 1946 roku w Cambridge. Był czwartym z pięciorga dzieci Winifred i Arthura Barretów. Dorastał także w Cambridge. Jego ojciec był wybitnym patologiem i lekarzem. Zapewnił swym dzieciom solidne muzyczne wykształcenie. Syd wraz z siostrą wzięli nawet udził w konkursie dla uzdolnionych artystycznie dzieci.
Roger najpierw uczył się w Morley Memorial Junior School. Jego nauczycielką była wówczas Mary Waters (zbieżność nazwisk nieprzypadkowa). Tu zapamiętany został jako grzeczny i układny chłopak. Potem uczył się w Cambridge Country High School for Boyz. Tutaj jednak miał gorszą opinię, gdyż nie potrafił podporządkować się ostrym rygorom szkoły. Już w czasach szkolnych zdradzał zainteresowania artystyczne. Udzielał się w szkolnym kółku dramatycznym i rozwijał talent malarski w College of Arts and Technology (od 1962). Jak większość rówieśników fascynował się muzyką Buddy Holly'ego czy Chucka Berry'ego. Marząc o graniu w jakimś zespole, uczył się grać na gitarze i innych instrumentach. W weiku 15 lat jego marzenie się spełniło. Został gitarzystą jednej z wielu młodzieżowych grup (Geoff Mott and The Mottoes), której działalność sprowadzała się niemal wyłącznie do prób. Przed szerszą publicznością zagrali tylko dwa koncerty, z czego ostatni dał impuls do myślenia o muzykowaniu "na poważnie". W tym czasie przylgnął do niego przydomek Syd. Już wtedy Barret przyjaźnił się z Watersem oraz Gilmourem, od którego uczył się grać na gitarze. Czasami nawet występowali w duecie, śpiewając piosenki Beatlesów. Latem 1965 Barret przybył do Londynu i skierował kroki do Watersa, już od trzech lat studenta Regent Street Polytechnic. Ten przygarnął kolegę i niebawem wciągnął do zespołu, który tworzył wraz z 2 przyjaciółmi ze studiów.