[Okładka płyty. Kliknij, aby zobaczyć ją w całej okazałości Ummagumma 1969

2LP: (Harvest SHDW 1-2) 25 listopada 1969
2CD: (EMI 7 46404-8)
R2CD: (EMI 8 31202-2)

Utwory z plyty koncertowej nagrano 20 i 22 czerwca 1969 na koncertach w klubie Mothers w Birmingham i w College of Commerce w Manchesterze, a z plyty studyjnej od lata do jesieni 1969 w roznych studiach w Londynie.

Album dziwny. Rzekłbym dziki ;-). Ale przez swoją inność jest fascynujący. Według mnie jedno z większych dokonań Pink Floyd. Na pierwszej płycie mamy zestaw czterech piosenek w wykonaniu koncertowym, na drugiej zestaw piosenek nagranych w studiu. Album sposród innych dokonań grupy wyróżnia to, że żadna piosenka nie jest dziełem wszystkich członków zespołu. Każda była nagrana osobno, przez każdego. Jednym z najfajniejszych utworów jest The Narrow Way Gilmoura. Grupa użyła tutaj wielu środków artystycznych, takich jak technika kolażu dźwiękowego czy rezygnacja ze stałego pulsu rytmicznego. Polecam album — ale tylko słuchaczom, którzy chcą przeanalizować historię zespolu, tym, którzy lubią muzykę — jak to się wyraził jeden z moich bliskich przyjaciół — "bez sensu", lub tym, którzy cenią sobie utwory pełne improwizacji. Słuchaczowi zachwycającemu się płytami doskonałymi technicznie, jak Dark Side Of The Moon, płyta może się nie spodobać. Choć są wyjątki, oczywiście.

[Szybkie Łącza